Featured Image

Terugblik viering 160 jaar kerkwijding Sint Laurentiuskerk Alkmaar

Zondag 17 oktober werd tijdens de Eucharistie gevierd dat op 15 oktober 1861 de Sint Laurentiuskerk werd ingewijd. Voorafgaand aan de viering hield de Burgemeester van Alkmaar mw. Anja Schouten een toespraak. In haar toespraak ging zij in op de maatschappelijke en sociale functie van de kerk en de plaats waar herinneringen ontstaan. Zij sprak een dankwoord uit naar de vwijwilligers die het gebouw in stand houden maar ook de vrijwilligers die een sociale en verbindende functie vervullen binnen de kerkgemeenschap.

Na de toespraak werd de H. Mis gevierd waarin de Pastores Franklin Brigitha, Jan-Jaap van Peperstraten en Kapelaan Antonio Tocco voorgingen. Het Gregoriaans Koor Schola Matthiae zong o.l.v. dirigent/organist Una Cintina de Gregoriaanse Mis VIII. Het bijeenkomen na de viering met koffie en lekkers na de viering maakte het geheel tot een geslaagde ochtend!

Link naar livestream van 17 oktober op Kerkdienstgemist.nl

(foto’s zijn gemaakt door parochianen en enkele shots uit de livestream)

Featured Image

Blog Pastoor Jan-Jaap van Peperstraten: “Laten we de moed opbrengen om onze eigen weg naar de toekomst te leren herkennen”

Deze week ben ik samen met mijn ouders op vakantie in Berlijn. Het is een stad waar ik graag kom: een plek waar verleden en toekomst elkaar raken en uitdagen. Berlijn is traditioneel geen bijzonder kerkelijke stad. Meer dan driekwart van de bevolking behoort niet tot een geloofsgemeenschap. Van de kwart die dat wel doet behoort tweederde tot een christelijke kerk en één derde behoort tot de islam of een andere niet-christelijke religie.

De relatief kleine Katholieke Kerk in Berlijn is goed voor tien procent van de bevolking maar is net zo internationaal als de stad zelf en laat veel van zichzelf zien. Vooral in haar caritatieve aanwezigheid laat de katholieke kerk hier van zich horen. Parochies verdelen kleding voor vluchtelingen, helpen mensen met drugs- of gokverslavingen, bekommeren zich om het groeiende leger van daklozen in deze grootstad en onlangs is vanuit het aartsbisdom een nieuwe opleiding voor verzorgenden opgericht.

Is deze stadskerk een voorbode van hoe de kerk van de toekomst er uit zal zien? Een kerk die kleiner en internationaler is en het vooral moet hebben van haar sociale en caritatieve aanwezigheid moet hebben, kan de boodschap van het evangelie op een nieuwe manier voor het voetlicht brengen.

De toekomst van de Kerk is een onderwerp dat ons erg ter harte gaat. Afgelopen zondag ging in de Nederlandse bisdommen de openingsfase van het synodale proces van start. Het startschot van een proces van spreken en luisteren dat wereldwijd gewone gelovigen, betrokken leken, theologen, religieuzen en ambtsdragers bij elkaar moet brengen. De afgelopen tijd hebben we kunnen leren dat er in twee jaar veel kan gebeuren. Hoe zullen we over een aantal jaren terugkijken naar de synode?

Als priester heb ik in mijn studietijd veel geleerd over hoe de kerk moet spreken, wat de kerk moet onderwijzen en op welke wijzen zij moet getuigen van de hoop die in haar leeft. Onze lessen in het luisteren zijn echter niet overal even goed neergedaald.

Er is niet overal een cultuur van openheid, en in onze kerk zijn er genoeg olifanten in de kamer om een klein wildpark mee te bevolken. Op veel plekken heerst een gevoel van uitputting. Kerken sluiten, parochies worden groter en het aantal pastoraal benoemden kleiner. Hier en daar is een gevoel van verlamming ontstaan dat eerder uitnodigt tot stomheid dan tot vrijmoedig spreken. Er is dan zelfs een risico dat een mooie kans om onze visies uit te spreken niet op waarde wordt geschat.

De toekomst is nog onbekend, niet omdat het een gesloten boek is maar omdat de bladzijden nog niet geschreven zijn. Dat doen wij namelijk samen. De angst voor de onzekerheid die de toekomst met zich mee kan brengen kan er echter toe leiden dat wij deze bladzijden alvast vooraf proberen in te vullen. Het verlangen naar bekende wegen brengt de toekomst in ieder geval niet dichterbij.

Kleiner, internationaler en (nog meer) sociaal bewogen laat de Katholieke Kerk in Berlijn zien dat ze ook een boodschap heeft in een postchristelijke omgeving. Laten we de moed opbrengen om onze eigen weg naar de toekomst te leren herkennen.

Featured Image

Toespraak Bisschop Dr. Mgr. J.W.M. Hendriks bij de opening van de diocesane consultatie

Afgelopen zondag werd tijdens een Vesperdienst in de H. Nicolaasbasiliek in Amsterdam de synodale consultatie geopend, die de voorbereiding is op de Bisschoppensynode 2023 in Rome. De Bisschop hield daarbij een toespraak over de bedoeling van deze synode.

(overgenomen van Arsacal.nl)

Broe­ders en zusters,

Vanavond openen we graag de synodale consul­ta­tie in ons bisdom ter voor­be­rei­ding op de bis­schop­pen­synode die in ok­to­ber 2023 in Rome zal wor­den gehou­den. Corine van der Loos, staf­me­de­werker caritas zal lei­ding geven aan dit proces, samen met bis­schop mgr. Van Burg­ste­den, diaken Philip Weijers en vicekanselier Lisette van Oordt. Ik ben dank­baar voor hun inzet.

Bis­schop­pen­synodes

Dat er regel­ma­tig bis­schop­pen­synodes wor­den gehou­den, is bekend. We zijn er ver­trouwd mee sinds het tweede Vati­caans concilie, sinds 1967 om precies te zijn. De afgelopen jaren is er voorzich­tig be­gon­nen met enige consul­ta­tie in de bis­dom­men, ter voor­be­rei­ding op de Synode. Ter voor­be­rei­ding op de Synode over synodali­teit heeft die consul­ta­tie veel meer nadruk gekregen.

De Kerk anders

Wat wil paus Fran­cis­cus hiermee? Vorige week citeerde hij de bekende theoloog, later kar­di­naal Yves Congar o.p. die heeft gezegd: “We moeten er geen andere Kerk van maken, we moeten de Kerk anders maken” (Vraie et fausse réforme dans l’‘Eglise). Kort samen­ge­vat is die Kerk-die-anders-is, een Kerk die open is en nabij, een Kerk waarin ieder zich thuis voelt en kan participeren, een Kerk dus die echt ge­meen­schap is en missio­nair.

Deel van de ge­meen­schap

In die ge­meen­schap zijn ver­schil­lende roe­pingen en diensten, maar klerikalisme en formalisme moeten wor­den verme­den: ook tegen een pries­ter, bis­schop of kar­di­naal moet niet wor­den opgekeken alsof die boven en buiten de wet en de ge­meen­schap staat. Eerbied en erken­ning voor ieders rol en plaats is goed, maar we mogen en moeten ons rea­li­se­ren dat we allemaal kleine mensen zijn die voor God staan. Niemand staat boven de wet of boven de Kerk, behalve God zelf.

Verkeerd klerikalisme

In ver­keerde vormen van klerikalisme kan een oor­zaak liggen waarom bij­voor­beeld mis­bruik ongehin­derd kon voortwoekeren. Dat mis­bruik moeten we bestrij­den niet alleen door een goede klachten­rege­ling en -be­han­de­ling, ook door een goede gees­te­lij­ke en men­se­lijke vor­ming van pries­ters en mede­wer­kers in het pas­to­raat en een goede, open cultuur binnen de Kerk; we moeten open spreken, met geloof en vrij­moe­dig, met parrhesia, zoals de paus dat noemt. In som­mi­ge nieuwe bewe­gingen en ge­meen­schappen die rond het tweede Vati­caans concilie zijn ontstaan, komt deze visie van het tweede Vati­caans concilie al veel beter tot uiting.

Geen parle­ment

Dit wil niet zeggen dat de Kerk een soort enquête wil gaan hou­den of een parle­ment is.
Nee, we moeten allemaal luis­te­ren naar de heilige Geest. Als de Geest er niet is, is het geen synode, heeft de paus gezegd. Daarom is het gebed van deze synodale consul­ta­tie zo be­lang­rijk. Het is het gebed dat vanouds en in het tweede Vati­caans concilie werd gebe­den. Ook overigens moeten onze gesprekken wor­den omgeven door een cultuur van open­heid voor elkaar en voor de Heer, een cultuur ook van geloof en gebed.

Onder­schei­ding

Ik citeer hierover een kort gedeelte uit de preek die de paus vorige week heeft gehou­den: “Het Woord van God opent ons voor de onder­schei­ding en verlicht die. Dat Woord geeft de Synode rich­ting, zodat het niet een ker­ke­lijk “congres” wordt, een studie­bij­een­komst of een poli­tiek congres, zodat het niet een parle­ment is, maar een genade­vol gebeuren, een proces van gene­zing dat geleid wordt door de Geest. In deze dagen roept Jezus ons… om ons af te vragen wat God ons wil zeggen in deze tijd en in welke rich­ting Hij ons wil lei­den”. Tot zover paus Fran­cis­cus.

Iets nieuws?

Is dit iets nieuws? Eigen­lijk niet zozeer. Kar­di­naal John Henry Newman (1801-1890) had erover ge­schre­ven in de negen­tien­de eeuw: “On consul­ting the faithful in matters of doctrine” (1859), het tweede Vati­caans concilie heeft dat over­ge­no­men en geeft aan (in Lumen Gentium 12) dat het geheel van de gelo­vi­gen in het geloof niet kan dwalen en dat die geloofszin door de Geest van waar­heid wordt opgewekt en onder­steund. Het gaat dus om een dieper verstaan van de Bood­schap van het evan­ge­lie, binnen de een­heid van de Kerk, verbon­den met Paus en bis­schop­pen. Datzelfde tweede Vati­caans concilie heeft onder­streept dat alle gelo­vi­gen een ge­meen­schap vormen en deel hebben aan de zen­ding, aan de missie van de Kerk (LG 33).

De kernwoor­den

Vandaar de drie kernwoor­den van dit synodale proces: Communio – Ge­meen­schap: wij vormen één ge­meen­schap, ieder met zijn of haar rol en taak – , Participatio – Deelname, we zijn allen ge­roe­pen om te participeren, betrokken te kunnen zijn – en Missio – wij zijn samen Kerk, samen staan wij voor de Missie van onze kerk.

Ont­moe­ting met de Heer

Ik wens U allen een mooie en goede, verrijkende synodale consul­ta­tie toe. Want dat is de bedoeling: dat deze consul­ta­tie voor alle mensen die eraan deel­ne­men in de bij­een­komsten van de de­ke­na­ten, van de reli­gi­euzen of mi­gran­ten­ge­meen­schappen een verrijkende erva­ring mag zijn, een geloofsweg, een ont­moe­ting met de Heer, een aanra­king van de heilige Geest.

Drie woor­den

Som­mi­ge mensen horen zich­zelf graag praten. Voor hen heb ik een teleurstellende mede­de­ling: de paus geeft voor die ont­moe­tingen drie woor­den om die te kenschetsen, maar het woord ‘praten’ zit er niet bij, wel luis­te­ren, want het gaat aller­eerst om een luis­te­ren naar wat de Geest ons zegt. Die drie woor­den zijn: ont­moe­ten, luis­te­ren en on­der­schei­den. Dat is be­lang­rijk: de Heer en elkaar ont­moe­ten en luis­te­ren en on­der­schei­den wat van de goede Geest, de Geest van God komt en wat niet.

De kaarsen

De kaarsen die we hebben gezegend en die ontstoken zullen wor­den in de bij­een­komsten, zijn als een teken van onze een­heid en ver­bon­den­heid en van ons verlangen om verlicht te wor­den door de Geest van God.
Ik wens U een goede en gezegende dio­ce­sane fase toe van de Synode.

Featured Image

Stichting Present Alkmaar is naar u op zoek!

Stichting Present Alkmaar werkt als een makelaar. De lokale stichting organiseert projecten waarbij het aanbod van vrijwilligers gekoppeld wordt aan hulpvragen voor hulpontvangers/cliënten vanuit de hulpverlening. Twee bestuursleden van Stichting Present Alkmaar zijn parochiaan en willen graag de verbinding tussen Stichting Present en de Dominicusparochie versterken. We willen onze naastenliefde in praktijk brengen en zien Stichting Present als een goede partner.

Geboden hulp is praktisch (behangen, schilderen, vloer leggen, hulp bij verhuizing), groen (opknappen van een tuin) of sociaal (kook-, wandel- en spelactiviteiten).

Vrijwilligers kunnen zich eenmalig, voor een dag of dagdeel inzetten via Present. Ze kunnen kiezen bij wat voor soort hulpvraag ze willen helpen en wanneer. Ze kunnen zich als groep aanmelden maar het is ook mogelijk individueel iets te doen. Heeft u meer tijd om u in te zetten, dan kunt u deel uitmaken van onze flex-groep. Als flexer kunt u helpen wanneer u wilt en wanneer het uitkomt.

Ontvangers van hulp hebben een beperkt of geen sociaal netwerk, onvoldoende financiële middelen en/of gezondheid om het werk zelf uit te (laten) voeren. De hulpvraag komt altijd binnen via een maatschappelijke organisatie of hulpverlener. De geboden hulp maakt verschil in het leven van diegene die de hulp ontvangt. We helpen op basis van gelijkwaardigheid en zoeken waar mogelijk ook ontmoeting tijdens de werkzaamheden.

Door het stijgende aantal hulpvragen die we momenteel ontvangen zijn we op zoek naar individuele vrijwilligers en vrijwilligersgroepen. Zou u zich willen inzetten voor een Present project?

Aanmelden met uw groep, wijkkring, team, gezin, collega’s via: https://stichtingpresent.nl/alkmaar/aanmelden/als-groep/

Aanmelding individueel voor het flex-team via:

https://stichtingpresent.nl/alkmaar/aanmelden/als-individu/

Voor meer informatie: www.presentalkmaar.nl

Voor vragen: info@presentalkmaar.nl of telefonisch: Mieke Johnson, algemeen coördinator 06-45334719 (ma, di, do).

Featured Image

Bedevaart naar OLV ter Nood op 20 oktober

Met zo’n 20 parochianen – en vier kleine kinderen die te logeren waren – woonden we het Mariagebed bij OLV ter Nood bij. Thema van dit dienstje was de behoefte aan iemand die in deze verwarde wereld voor ons knopen ontwart. In Maria hebben we daar de juiste persoon voor gevonden.

Iedere aanwezige kreeg tijdens het gebed de gelegenheid om in een groot touw een knoop te leggen. Velen hebben wel zorgen die ze met Maria willen delen.

Een dienstje met mooie teksten en liederen. Dank aan de voorbereiders! Met koffie en cake in Het Oesdom na was het een geslaagde ochtend!

Boekje bij de gebedsdienst van 20 oktober “Maria die knopen ontwart”.

Featured Image

Viering 160 jaar Laurentiuskerk op 17 oktober

Op 17 oktober 2021 wordt gevierd dat op 15 oktober 1861 werd ingewijd. Dat gebeurt tijdens de viering van 11.00 uur. In Het Mirakel van oktober – november is uitgebreid aandacht besteed aan de geschiedenis tijdens de bouwperiode.

Tijdens de Eucharistieviering op zondag 17 oktober gaan Pastoor Franklin Brigitha, Pastoor Jan-Jaap van Peperstraten en kapelaan Antonio Tocco voor.  Gregoriaans koor Schola Matthiae zingt mis VIII

Lees meer hierover in het Mirkakel van oktober – november

Nieuwsbrief