Een eigen kerk voor Sint-Pancras

In de jaren 60 van de vorige eeuw gingen  er stemmen op om in Sint-Pancras een eigen parochie te beginnen, in ieder geval een eigen kerk.

Dat was niet nieuw want al in 1487 verzocht de gemeenschap van Sint Pancras een eigen parochie te mogen stichten rond hun eigen kapelletje dat vanuit Koedijk werd bediend. Het werd ze toegestaan op voorwaarde dat zij kerkbelasting bleven betalen aan Oudorp.

In de schuilkerkentijd (17e eeuw) trokken gelovigen uit de wijde omtrek, ook uit Sint-Pancras naar Oudorp waar een schuur was omgebouwd tot kerkelijk centrum.

Toen de bisschoppelijke hiërarchie was hersteld (1853)  kreeg het bisdom weer een belangrijke rol en werden veel parochies gesticht en kerken gebouwd. Sint-Pancras en Oudorp trokken weer gezamenlijk op.

De roep in de zestiger  jaren van de 20e eeuw  om een eigen kerk in Sint-Pancras kwam voort uit twee ontwikkelingen.

  1. Onder invloed van het Tweede Vaticaanse Concilie ontstond er een gevoel van gezamenlijke verantwoordelijkheid.
  2. De woningbouw in Sint-Pancras nam enorm toe. Er zouden 450 woningen worden gebouwd.

In het voorjaar van 1964 werd een werkcommissie gevormd. In eerste instantie ging men voor een nieuwe parochie, maar na gesprekken met dekenaat en bisdom bleek er meer draagvlak voor een tweede kerk in één parochie.

Parochianen organiseerden acties om geld te werven. Er werd een stukje grond verworven en er werd een enquête gehouden voor een naam van het nieuwe kerkgebouw. Dat werd de Ark.

Het bisdom kwam met een aanbod om een noodkerk te verkopen aan het initiatiefcomité, die het aanbod beleefd afsloeg en in zee ging een plaatselijke architect en aannemer.

Ook hieraan werd  door het bisdom medewerking verleend in de vorm van een renteloos voorschot, groot fl. 80.000,–. Het interieur moesten de parochianen zelf betalen. Het spaarfonds was al goed gevuld (fl. 30.000,–) door een bazar, verloting, koolbouw, oud-papier en vele acties als klaverjassen en vrijwillige bijdragen.

Voor ongeveer 90.000 gulden werd de bouw uitgevoerd.  De eerste paal  ging eind december 1967 de grond in.

Het gebouw moest een multifunctioneel karakter krijgen. In de kerk was een soort van ontmoetingsruimte gemaakt. Ook waren er toiletten en een keukentje.

Bisschop Zwartkruis kwam het gebouw inwijden in 1968.

De acties die leidden tot de bouw van de Ark en de verandering in verantwoordelijkheid van parochianen sloeg over op Oudorp. Men ging zich afvragen hoe vorm te geven aan veranderingen. Er werd in 1968 een parochieraad opgericht. Men bereidde een ingrijpende verbouwing voor om de kerk in Oudorp aan te passen aan de moderne liturgie. Een liturgische werkgroep werd in het leven geroepen en was zeer actief.  In 1975 vond de inwendige verbouwing van de Laurentiuskerk plaats.

In de Ark werd de ontmoetingsruimte  benut voor de hele parochie Oudorp-Sint-Pancras.  Er vonden repetities plaats van diverse koren en een harmonieorkest. Er was een bejaardensoos, ouderengym,  er werden ontmoetingsmiddagen georganiseerd. Er vonden vanaf halverwege de jaren 80 om het jaar parochiefeesten plaats om kerkvrijwilligers te eren. Ook kerkveilingen werden om het jaar gehouden in de Ark. In de veertigdagentijd werden er iedere week soepmaaltijden verzorgd, waarvan de opbrengst bestemd was voor de projecten van de vastenactie.

Op een parochieavond op 15 april 2004 deelde het parochiebestuur mede dat vanwege het bisdom, de clustervorming, het tekort aan pastoraal personeel en de terugloop van kerkgangers de Ark, hoe spijtig ook, op 26 juni 2004 zou worden gesloten.

Tijdens de Eredienst op 26 juni 2004 ter gelegenheid van de sluiting zat de kerk vol en de gezichten van de aanwezigen stonden strak.

Op 1 januari 2005 zouden de huurders van de Ark vertrokken zijn. Echter vlak voor de jaarwisseling bleek dat voor muziekvereniging Irene geen geschikte nieuwe locatie in Sint Pancras te vinden was. Koortsachtig en hard overleg tussen de Gemeente Langedijk en de parochie leidde ertoe dat begin januari 2005 de Ark aan de gemeente Langedijk is verkocht. Weliswaar voor een symbolisch bedrag, maar toch, er tegenover stond dat de parochie het gebouw niet hoefde te slopen en dat bespaarde de parochie veel kosten en zorgen. De muziekvereniging kon het gebouw voorlopig gebruiken.

In juni 2005 is het gebouw alsnog gesloopt.

(Schrijvers: Henk Pielage en Fred van Brussel)

Nieuwsbrief